1) Τα οικονομικά προβλήματα της οικογένειας
Το παιδί νιώθει άγχος ή ενοχές και πιστεύει ότι πρέπει να “βοηθήσει” ή να στερηθεί πράγματα.
2) Τα προβλήματα της σχέσης των γονέων
Το παιδί μπαίνει σε θέση να διαλέξει πλευρά και νιώθει πως ό,τι και να κάνει προδίδει τον ένα γονέα, με αποτέλεσμα να αισθάνεται ανασφάλεια.
3) Τα δικά μας έντονα συναισθηματικά βάρη
Είναι φυσιολογικό το παιδί να βλέπει ότι λυπόμαστε ή αγχωνόμαστε, αλλά όχι να γίνεται η κύρια πηγή στήριξής μας. Αυτή είναι ευθύνη άλλων ενηλίκων.
4) Τα λάθη ή τις αδυναμίες του άλλου γονέα
Ο γονέας είναι κομμάτι της ταυτότητας του παιδιού. Όταν τον μειώνουμε ή τον προσβάλλουμε, το παιδί νιώθει πως απορρίπτεται και ένα κομμάτι του ίδιου του εαυτού του, δημιουργώντας ανασφάλεια και κρίση ταυτότητας
(Αξιοσημείωτο είναι ότι συνήθως το παιδί στρέφεται εναντίον του γονέα που κατηγορεί και όχι εναντίον εκείνου που κατηγορείται).
5) Υπερβολικές ανησυχίες για την υγεία ή την ασφάλεια
Τα άγχη και οι φόβοι μας μεταφέρονται στο παιδί, το οποίο τα υιοθετεί στην προσωπικότητα του και τα αναπαράγει στη ζωή του.
6) Αρνητικά σχόλια για το ίδιο το παιδί ή συγκρίσεις με άλλα παιδιά
Επηρεάζονται αρνητικά η αυτοεκτίμηση και η αυτοπεποίθηση του παιδιού.
7) Μυστικά που το επιβαρύνουν
Δεν είναι σωστό να ζητάμε από ένα παιδί να κρύψει πληροφορίες από τον άλλο γονέα ή συγγενείς. Αυτό του δημιουργεί άγχος και σύγχυση σχετικά με τα όρια και την εμπιστοσύνη.
8) Ενήλικες συζητήσεις για σεξ, βία ή άλλα ευαίσθητα θέματα
Το να γνωρίζει ένα παιδί περισσότερα από όσα μπορεί να κατανοήσει δεν το κάνει πιο ώριμο, αλλά πιο αγχωμένο και μπερδεμένο. Οι δύσκολες συζητήσεις χρειάζονται σωστό χρόνο, κατάλληλη γλώσσα και σεβασμό στην αναπτυξιακή του ηλικία.