Στη σύγχρονη εποχή ο πατρικός ρόλος παραμένει συχνά στο περιθώριο. Αυτό συμβαίνει κυρίως για δύο λόγους:
- Λανθασμένη αντίληψη του πατέρα: Υπάρχει η στερεότυπη εικόνα του πατέρα που «πληρώνει και παρακολουθεί», υποτιμώντας τη δύναμη της παρουσίας του, της καθοδήγησης και της συναισθηματικής του συνεισφοράς στην καθημερινή ζωή των παιδιών.
(λιγότερο δημοφιλής και αναγνωρίσιμη αιτία):
- Υπερβολική ανάμειξη της μητέρας: Όταν η μητέρα αναλαμβάνει τα πάντα ή αποκόπτει τις ενέργειες, τις προτάσεις και τις απόψεις του πατέρα, επειδή δεν τον εμπιστεύεται, στην ουσία τον “ευνουχίζει” και τον αποτρέπει από οποιαδήποτε πρωτοβουλία.
O πατέρας δεν έχει “συμπληρωματικό” ρόλο στην ανατροφή ενός παιδιού. Δεν αποτελεί μια “δεύτερη μητέρα”. Ο ρόλος του είναι πολύτιμος, καθοριστικός και αναντικατάστατος – κάτι που ο ίδιος πρέπει να αναλάβει αλλά και η μητέρα να αποδεχτεί.